อรหันต์ทองคำ

    ณ เชิงเขาแห่งหนึ่ง มีชายหาฟืนและครอบครัวอาศัยอยู่ ครอบครัวนี้ยากจนมาก ต้องทำงานตั้งแต่เช้ามืดทุกวัน กว่าจะกลับถึงบ้านก็มืดค่ำ ใช้ชีวิตด้วยความยากลำบาก ไม่พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง
ทุกครั้งที่มีโอกาสไปวัด ภรรยาจึงมักจะสวดอ้อนวอนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เสมอว่า ขอให้มีชีวิตที่ดีขึ้น หลุดพ้นจากความยากลำบาก
    วันหนึ่งขณะที่ชายหาฟืนกำลังทำงานอยู่นั้นก็พบรูปปั้นอรหันต์ทองคำ ๑ องค์ เขาดีใจมาก เมื่อนำรูปปั้นไปขาย ก็ได้เงินมากมายและกลายเป็นเศรษฐีน้อยๆ ในพริบตา เขานำเงินนั้นมาปลูกบ้าน หาซื้อไร่ นา จัดเลี้ยงเพื่อนฝูง แต่เพียงไม่นานหลังจากนั้น ชายผู้นี้กลับกลายเป็นคนกระสับกระส่าย มีความกังวลมากกว่าเมื่อครั้งที่เขาเป็นชายหาฟืนเสียอีก

ขอทานซื้อขนมเปี๊ยะ

มีวัดเซนแห่งหนึ่งที่ขึ้นชื่อในการทำขนมเปี๊ยะอย่างมาก ขนมเปี๊ยะที่ทำออกมานอกจากขนาดใหญ่แล้วยังหอมหวานชวนรับประทาน ดึงดูดให้ผู้คนทั่วทุกสารทิศขึ้นเขามายังวัดแห่งนี้เพื่อขอซื้อขนมเปี๊ยะมาลิ้มลอง

วันหนึ่ง มีขอทานผู้หนึ่งเดินทางมาจากแดนไกลเพราะได้ยินกิตติศัพท์ร่ำลือถึงความอร่อยของขนมที่วัดแห่งนี้ เมื่อมาถึงวัดจึงได้เอ่ยปากต่อพระลูกวัดเพื่อขอลิ้มลองรสชาติขนมเปี๊ยะอันเลื่องชื่อ ทว่าบรรดาพระลูกวัดเมื่อเห็นท่าทางสกปรกโกโรโกโสของขอทานผู้นี้ก็นึกรังเกียจ จึงไม่ยอมให้ขอทานเข้าไปยังครัวของวัดเพื่อรับขนมเปี๊ยะ จนเกิดการฉุด ลาก ผลัก ดึง กันอยู่ในบริเวณวัด

จริต 6

ราคะจริต

ลักษณะ บุคลิกดี มีมาด น้ำเสียงนุ่มนวลไพเราะ ติดในความสวย ความงาม ความหอมความไพเราะ ความอร่อย ไม่ชอบคิด แต่ช่างจินตนาการเพ้อฝัน จุดแข็ง มีความประณีตอ่อนไหว และละเอียดอ่อน ช่างสังเกตุเก็บข้อมูลเก่ง มีบุคลิกหน้าตาเป็นที่ชอบและชื่นชมของทุกคนที่เห็น วาจาไพเราะ เข้าได้กับทุกคน เก่งในการประสานงาน การประชาสัมพันธ์และงานที่ต้องใช้บุคลิกภาพ

คิดว่าตัวเองถูก

ในสมัยราชวงศ์ซ่ง มีพระอาจารย์รูปหนึ่งชื่อ เหลียนฉือ ต้องการสร้าง
บรรทัดฐานบางอย่างให้ชาวบ้านยึดถือปฏิบัติ จึงบัญญัติความดี ๑o ข้อไว้
ดังนี้ ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักขโมย ไม่ผิดประเวณี ไม่พูดเพ้อเจ้อ ไม่หยาบคาย
ไม่เล่นลิ้น ไม่ใส่ร้าย ไม่ละโมบ ไม่โกรธเคือง ไม่มีอคติ

ต่อมา มีหลวงจีนรูปหนึ่งธุดงค์ผ่านมา เห็นความดี ๑o ข้อข้างต้น ก็ถาม
พระอาจารย์เหลียนฉือว่า " ฌานไม่ยกย่องสิ่งใด ไม่ลดค่าสิ่งใด ท่านบัญญัติ
ข้อห้ามต่าง ๆ เหล่านี้ขึ้นมา มีประโยชน์อะไรหรือ ? "