3 สิ่งที่ไม่ควรพูด เมื่ออยู่ในที่สาธารณะ

ถึงแม้ประเทศไทยจะเป็นประเทศที่ปกครองด้วยระบบประชาธิปไตย ทุกคนสามารถแสดงความคิดเห็นของตนเองออกมาได้อย่างอิสระ อยากจะพูดอะไร หรืออยากจะทำอะไร ย่อมเป็นสิ่งที่สามารถทำได้ถ้าอยู่ในกรอบของกฏหมาย หรือไม่ทำให้ผู้อื่นเดือนร้อน แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นประเทศที่เป็นประชาธิปไตย หลายๆ ครั้ง เราก็ยังพบว่าการกระทำบางอย่าง ถึงแม้จะไม่ผิดกฎหมาย แต่อาจสร้างความร้าวฉาน หรือความรุนแรงได้ เพื่อหลีกเลี่ยงความร้าวฉานทางความรู้สึก และอาจจะเป็นจุดกำเนิดของความร้าวฉานที่มิอาจจะผสานกันให้ดีเหมือนเดิมได้ โดย 3 สิ่งที่ไม่ควรพูดเมื่ออยู่ในที่สาธารณะนั่นก็คือ 1.เซ็กซ์[sex] 2.การเมือง 3. ศาสนา

ทองคำอันน่ากลัว

ยังมีนักพรตผู้หนึ่งวิ่งตาลีตาเหลือกออกมาจากป่า พอดีถูกคนสองคนซื่งเป็นสหายสนิทกันอย่างยิ่งพบเห็นเข้า คนทั้งสองจึงเอ่ยถามนักพรตรูปนั้นว่าเกิดอะไรขึ้น และเขาหลบหนีสิ่งใดมา
นักพรตตอบว่า

"ข้าพเจ้าบังเอิญขุดเจอทองคำฝังอยู่ที่โคนต้นไม้ในป่า เป็นที่น่าหวาดกลัวยิ่งนัก!"

เมื่อคนทั้งสองได้ยินก็ตื่นเต้นสุดระงับ แอบกระซิบกระซาบต่อกันว่า

"คนผู้นี้ช่างโง่เขลาปัญญาอ่อนเสียจริง ขุดเจอทองนับเป็นโชคแท้ๆ แต่กลับกลัวจนตัวสั่น"

จากนั้นจึงตะล่อมถามนักพรตต่อไปว่า
"ท่านขุดเจอทอง ณ ที่ใด สามารถบอกพวกเราได้หรือไม่?"

เชื่อฟัง

ธฺยานาจารย์ ชื่อ เบ็งกะอี เป็นผู้มีชื่อเสียงในการเทศนาธรรม คนที่มาฟังท่านนั้น ไม่ใช่เฉพาะแต่ในวงของ พวกนิกายเซ็น พวกนิกายอื่น หรือคนสังคมอื่น ก็มาฟังกัน ชนชั้นไหนๆ ก็ยังมาฟัง เพราะว่า ท่านไม่ได้เอาถ้อยคำในพระคัมภีร์ หรือในหนังสือ หรือ ในพระไตรปิฎกมาพูด แต่ว่าคำพูดทุกคำนั้น มันหลั่งไหลออกมาจากความรู้สึกในใจของท่านเองแท้ๆ ผลมันจึงเกิดว่า คนฟังเข้าใจ หรือชอบใจ แห่กันมาฟัง จนทำให้วัดอื่นร่อยหรอคนฟัง เป็นเหตุให้ ภิกษุรูปหนึ่ง ในนิกายนิชิเรน โกรธมาก คิดจะทำลายล้างอาจารย์เบ็กกะอี คนนี้อยู่เสมอ

วันหนึ่ง ในขณะที่ท่านองค์นี้กำลังแสดงธรรมอยู่ในที่ประชุม พระที่เห็นแก่ตัวจัดองค์นั้น ก็มาทีเดียว หยุดยืน อยู่หน้าศาลา แล้วตะโกนว่า

ทดสอบเซ็น

ท่านฉินโซ เป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ที่มาศึกษาเซ็นอยู่ในวัดร่วมกับคณะข้าราชการคน อื่นๆ แต่เป็นผู้ที่มีความแตกฉานในเซ็นมากกว่าผู้อื่น ท่านมักจะมีวิธีการทดสอบบุคคลต่างๆให้เห็นเป็นที่ประจักษ์อยู่เสมอ วันหนึ่ง ขณะที่ขึ้นไปอยู่ชั้นบนของอาคาร เพื่อนศิษย์ด้วยกันได้ชี้มือออกไปที่พระกลุ่มหนึ่ง ซึ่งกำลังเดินอยู่นอกหน้าต่าง แล้วถามท่านฉินโซว่า

"พระภิกษุเหล่านั้นเป็นพระธุดงค์ใช่ไหม ?"

"ไม่ใช่" ท่านฉินโซตอบ